Kriza në Lampeduza si një sfidë e re për politikat migratore të Bashkimit Europian

 

Në prag të fushatës elektorale për zgjedhjet në parlamentin europian, Bashkimi Europian (BE) po përballet me një situatë, jo dhe aq të papritur, të lidhur me çështjen e emigracionit. Që nga fillimi i vitit mbi 150,000 emigrantë kanë zbarkuar në ishullin e Lampeduzës. Ndërkohë që ende ndihen efektet e pandemisë së Covid19 dhe Europa po përballet me ato të shkaktuara nga lufta në Ukrahinë, tashmë asaj i duhet të gjejë një zgjidhje të përbashkët fluksit të madh të emigrantëve që po zbarkojnë çdo ditë në këtë ishull të vogël italian. Vetëm në ditët e fundit mbërritën mbi 10,000 mijë emigrantë në këtë hapësirë të ngushtë prej vetëm 20km², shumica të nisur nga Tunizia dhe Libia. Situata, tashmë dramatike, ka shkaktuar debate të forta politike në Itali dhe ka shtuar nevojën për masa të shpejta për menaxhimin e kësaj situate humanitare.

Qeveria e Xhorxhia Melonit dhe aleatëve të saj të koalicionit të ekstremit të djathtë janë përballur me kritika të forta nga opozita e majtë e cila i akuzon për keqmenaxhim të situatës, apo edhe më, për instrumentalizimin të saj në kuadër të zgjedhjeve parlamentare europiane. Meloni njoftoi për një ashpërsim të ligjit të emigracionit, krijimin e qendrave të reja të pritjes, dhe rritjen e kohëzgjatjes së së ndalimit të emigrantëve nga 135 ditë në 18 muaj, etj. Nga ana e saj qeveria e saj u mbrojt edhe duket treguar me gisht politikat e paqarta të vetë BE’s i cili në një farë mënyrë e ka braktisur Italinë në përballjen e saj me këtë krizë. 

Fakt është që BE nuk flet me një zë përsa i përket kësaj çështjeje : disa vende të BE, sidomos ato të ish-Europës lindore, kanë shprehur haptas kundërshtimin e tyre për të pritur emigrantë në rast shpërndarjeje së tyre në shtetet e BE’s. Nga ana tjetër, duket se ka një krisje mbi këtë çështje midis dy fuqive europiane, Francës dhe Gjermanisë. Përmes ministrit të saj të jashtëm Antoni Tajani, Italia përshëndeteti “detyrën për një solidaritet europian” të shprehur nga presidenti Emanuel Makron, por kritikoi qasjen e Gjermanisë, e akuzuar se po financon OJQ-të që veprojnë në detin Mesdhe. Kryeministria italiane Meloni në një dalje të saj në media la të nënkuptohej se Gjermania nuk duhet të bënte solidaritet në kurriz të Italisë... 

Në të shkuarën kemi para se çështjet që lidhen me emigracionin prodhojnë kriza të cilat mund të ndikojnë qoftë në çështjet e brendshme të shteteve anëtare të BE’s, qoftë në negociatat gjeopolitike midis tyre. Ndaj, kjo situatë nuk mund të jetë veçse një problem Italian, por duhet të konsiderohet në rrafshin e BE’s për një koordinim dhe marrëveshje afatgjatë. Jo më kot, në 17 shtator 2023, presidentja e Komisionit Europian, Ursula von Der Leyen, vizitoi Lampeduzën sëbashku me kryeministren italiane Xhorxhia Meloni për të parë nga afër situatën dhe propozoi më pas një plan me 10 pika për ta ndihmuar Italinë për të përballur këtë krizë. Ky plan përfshin ndër të tjera, ndihma financiare dhe masa për forcimin e kufijve të jashtëm të BE’s për të menaxhuar më mire flukset e emigracionit.